Trauma

Trauma kan het gevolg zijn van dingen zoals geboortetrauma, een operatie ondergaan, ziekte, betrokken zijn bij een auto-ongeluk, een grotere gebeurtenis meemaken, overlijden, verwaarlozing, verkrachting, psychisch of seksueel misbruik of het slachtoffer zijn geweest van een misdrijf. 

Traumatische klachten kunnen echter ook ontstaan na een indringende ervaring of een langdurige periode van grote stress. Voorbeelden hiervan kunnen zijn: een inbraak, ontslag,  echtscheiding, ziekenhuisopname of een ziekte. 

Ook een gebeurtenis met een minder snel verloop, of die langer geleden zijn, kunnen traumaverschijnselen veroorzaken. Hierbij kun je denken aan: een jarenlange slechte relatie waarin je je gevangen hebt gevoeld, een weinig liefdevolle opvoeding, misbruik, pesten. Het maakt daarin niet uit of het recentelijk is of verder in het verleden is ontstaan. 

Soms draait het om een enkele life event, soms draait het om een opeenstapeling van verschillende life-events. Maar wat voor trauma het ook is, in alle gevallen is er negatieve energie in je lichaam achtergebleven die een blokkade/ beperking geeft. 

Je hebt een psychische wond opgelopen die niet de aandacht heeft gekregen die het nodig was. Wanneer je hier te lang mee blijft doorlopen kan dit uitlopen naar Posttraumatische Stressstoornis (PTSS). De pijn is niet verwerkt, maar verdrongen wat kan leiden tot klachten als slapeloosheid, angstgevoelens, prikkelbaarheid, woede uitbarstingen of concentratiestoornissen. 

Na een trauma sta je continu ‘aan’. Het vertrouwen in je eigen lichaam is vaak ver te zoeken. Je ervaart gevoelens van onveiligheid en reageert overspannen op normale situaties. Deze klachten zorgen ervoor dat je niet fijn of goed meer functioneert in de samenleving. 

De meest voorkomende kenmerken bij trauma/ PTSS zijn: 

Herbelevingen: 

Bij een herbeleving lijkt het alsof je de traumatische gebeurtenis steeds opnieuw meemaakt. Je kunt hierbij last hebben van flashbacks: je ziet, ruikt, hoort, proeft en voelt weer alles zoals het toen ook gebeurde. 

Wanneer je aan de  gebeurtenis denkt krijg je hartkloppingen, gaat trillen/ zweten en je kunt niet meer goed ademhalen. Je voelt je verlamd door angst. Je hebt nachtmerries, enge dromen, slaapt onrustig of checkt uit overdag doordat je ze ervaart. 

Vermijden: 

Je gaat situaties uit de weg die je aan de traumatische ervaring doen denken. Je ‘vergeet’  de hele gebeurtenis of haalt er bepaalde momenten uit. Dit heet verdringing. Je voelt helemaal niets meer en doet alles op de automatische piloot. Je ontkent wat is gebeurd en vlucht er voor weg door bijvoorbeeld keihard te gaan werken of veel te drinken ( wordt verslaafd aan een verdovend middel omdat je het pijnlichaam niet wil voelen. Je wil er niet over praten en sluit je af voor de mensen om je heen. 

Verhoogde waakzaamheid: 

Je staat altijd ‘aan’ , op scherp, schrikt snel. Je voelt je voortdurend gespannen en/of opgefokt. Je verliest snel je geduld en bent snel boos. Je ervaart huilbuien, beleefd nergens plezier aan, voelt je somber, en doodmoe. Je zoekt gevaarlijke situaties op, je raakt verslaafd aan (verdovende) middelen zoals porno, seks, drugs, voedsel alcohol etc. Je ervaart schuldgevoel en herkent gedachtes als: dan had ik maar niet… 

Meest voorkomende klachten: 

• Boosheid 

• Aanhoudende gevoelens van wanhoop en verdriet 

• Flashbacks 

• Onvoorspelbare emoties 

• Voortdurende alertheid 

• Lichamelijke symptomen als misselijkheid en hoofdpijn 

• Entens schuldgevoel 

• Angstgevoelens 

• Controle willen behouden 

• Gevoelens van isolatie en hopeloosheid 

• Emoties niet goed voelen en makkelijk vertrekken (dissociatie) 

• Spierspanning 

• Weinig gronding en stroming in je lichaam 

• Vermoeidheid, slecht slapen 

• Het leven overwegend rationeel benaderen, je lichaam/ gevoel uitschakelen 

• Altijd op je hoede zijn 

• Moeite met grenzen ik- en de ander 

• Hartkloppingen 

• Oppervlakkig ademen/ hoog ademhalen 

• Moeite met verbinden met anderen, je leeft niet voluit 

• Snel geïrriteerd, kort lontje, geprikkeld en opvliegend 

• Lichamelijke klachten die niet over gaan 

Het verwerken van trauma is een diepgaand proces dat vaak gepaard gaat met intense emotionele, mentale en fysieke confrontaties met zich mee brengt. Maar genezen stopt niet bij het doorbreken van de ketenen van pijn en angst. 

Echte transformatie vindt plaats in de integratie — het moment waarop we nieuwe inzichten, gevoelens een ervaringen verweven in ons dagelijks leven. 

Na een intensieve BRTT® of TRB® sessie begint een belangrijke fase binnen het helingsproces: integratie. Dit is het moment waarop je lichaam en zenuwstelsel de nieuwe staat van ontspanning, veiligheid en doorstroming langzaam gaan opnemen. Tijdens de sessie wordt diep opgeslagen spanning losgelaten, wat direct invloed heeft op de fascia en psoas — twee weefsels die sterk reageren op stress en emotionele belasting. 

Fascia is een levend, intelligent bindweefsel dat alles in jouw lichaam met elkaar verbindt: spieren, organen, zenuwen en zelfs je diepste structuren. Het vangt spanning op, beweegt mee en past zich continu aan. Wanneer trauma wordt verwerkt, heeft fascia tijd en hydratatie nodig om opnieuw soepel en veerkrachtig te worden, zodat er ruimte ontstaat voor nieuwe, gezonde bewegingspatronen. 

De psoas, ook wel de “spier van de ziel”, is nauw verbonden met overlevingsreacties zoals vechten, vluchten of bevriezen. Na ontlading uit deze diepe kernspier ontstaat er letterlijk meer ruimte, rust en adem in je systeem. Het lichaam kan weer voelen dat het veilig is. 

Integratie betekent dat je lichaam deze verandering mag verankeren. 

Dat het zenuwstelsel van over-alert langzaam verschuift naar regulatie. 

Dat de fascia zachter wordt en meer beweeglijkheid toelaat. 

Dat de psoas ontspant en het lichaam opnieuw kan vertrouwen. 

Dit is de fase waarin nieuwe veiligheid zich nestelt in diepere lagen van je lichaam. Je systeem leert weer hoe het voelt om vrij te bewegen, te voelen en te ademen — zonder constante spanning vast te houden. 

Integratie is geen actie, maar een proces van luisteren, vertragen en toelaten. 

Het is de stap waarin heling werkelijk in het lichaam landt en zich vanuit binnenuit verder verdiept. 

BRTT en TRB werken diep in het lichaam en onderbewustzijn om trauma op te sporen en los te laten. Hierdoor kan het systeem na een sessie nog een tijd doorgaan met het verwerken van opgeslagen spanning, emoties of patronen. Nazorg is daarom belangrijk om het integratieproces te ondersteunen.

Wat kan helpen na een sessie:

• Neem rust en ruimte: Gun jezelf de tijd om te landen. Je lichaam en onderbewustzijn verwerken vaak nog subtiele bewegingen en emoties.

• Luister naar je lichaam: Je kunt tintelingen, warmte, lichte pijn of een gevoel van doorstroming ervaren. Dit zijn tekenen dat het trauma zich zachtjes losmaakt.

• Beweging: Lichte beweging, zoals wandelen of stretchen, kan het lichaam helpen de energie en losgekomen spanning te integreren.

• Hydratatie: Drink voldoende water; dit ondersteunt het lichaam bij het loslaten van spanning.

• Emoties laten zijn: Soms komen emoties onverwacht omhoog. Laat ze er zijn zonder oordeel.

• Reflectie: Korte notities over wat je voelde of merkte, kunnen helpen om inzichten te verankeren.

• Veilige omgeving: Zorg dat je de rest van de dag of avond in een rustige omgeving bent.

• Ondersteuning: Als er sterke emoties of vragen blijven, kun je altijd contact opnemen met je begeleider.

Nazorg helpt het lichaam en de geest om de sessie veilig te integreren, waardoor je meer stabiliteit, ontspanning en innerlijke balans ervaart.